Το αγουρέλαιο και οι οι ευεργετικές του ιδιότητες!

Με το όνομα «αγουρέλαιο» ονομάζουμε το φυσικό λάδι που προέρχεται από τη σύνθλιψη από ελιές που δεν έχουν ακόμη ρυτιδωθεί και διατηρούν το πράσινο χρώμα τους. Το ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες ωμοτριβές ή ομφάκιο.  

Το Αγουρέλαιο είναι λάδι που παράγεται σχετικά πρώιμα, πριν ωριμάσει ο ελαιόκαρπος, ο οποίος είναι άγουρος και πράσινος. Οι ελιές συλλέγονται στα μέσα Οκτώβρη χειρονακτικά και η επεξεργασία τους γίνεται την ίδια ή το πολύ την επομένη ημέρα. Αγουρέλαιο δεν ονομάζονται όλα τα φρέσκα ελαιόλαδα, παρά μόνο αυτό που παράγεται από άγουρο ελαιόκαρπο.

20 λόγοι για τους οποίους πρέπει να αρχίσετε να τρώτε ελιές, τώρα ελιές, Υγεία!

Οι ελιές είναι ένα από τα τρόφιμα τα οποία είναι απλά ακαταμάχητα, καθώς είναι εκπληκτικά υγιεινές. Αν δεν τρώτε ελιές θα πρέπει να αρχίσετε να τρώτε αμέσως και θα σας εξηγήσουμε το γιατί. Έχουμε κάνει μια λίστα με το τι μπορούν να κάνουν οι ελιές για την υγεία σας και έτσι έχετε περισσότερους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να καταναλώνετε ελιές κάθε μέρα.

1. Ρυθμίζουν τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης

2. Μειώνουν την υψηλή αρτηριακή πίεση

3. Αποτελούν μια πλούσια πηγή ινών και είναι μια καταπληκτική εναλλακτική λύση σε κάποιο ενδιάμεσο γεύμα αντί κάποιου λαχανικού ή φρούτου

4. Έχουν άφθονη βιταμίνη Ε

5. Έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες

6. Μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για ορισμένες ασθένειες όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, τους καλοήθης και κακοήθεις όγκους, και τους κιρσούς

7. συμβάλουν στην πρόληψη της πήξης του αίματος που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παθήσεις

8. Προστατεύουν τις μεμβράνες των κυττάρων από ασθένειες όπως ο καρκίνος

9. Συμβάλουν εξαιρετικά κατά της αναιμίας

10. Αυξάνουν τη γονιμότητα και τη βελτιώνουν συνολικά το αναπαραγωγικό σύστημα

11. Έχουν σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος

12. Είναι ένα εξαιρετικό αφροδισιακό

Ελιές Καλαμών

13. Είναι πλούσιο σε μέταλλα όπως το νάτριο, το μαγνήσιο, ο σίδηρος, το φώσφορο και το ιώδιο

14. Παρέχουν στο σώμα σας όλα τα αναγκαία αμινοξέα και βιταμίνες

15. Περιέχουν το ελαϊκό οξύ, το οποίο είναι εξαιρετικό για την υγεία της καρδιάς σας

16. Περιέχουν πολυφαινόλες, μια φυσική χημική ένωση η οποία μειώνει το στρες στον εγκέφαλο, και αν καταναλώνεται τακτικά μπορεί να αυξήσει τη μνήμη σας έως και 25%

17. Ένα μικρό φλιτζάνι ελιές περιέχουν 4.4 mg σιδήρου

Ελιές ζαρωμένες

18. Διατροφή: 10 ελιές πριν από το γεύμα μπορεί να μειώσει την όρεξή σας κατά 20%, λόγω των λιπαρών οξέων που περιέχουν, επιβραδύνουν την πέψη και στέλνουν σήματα κορεσμού στον εγκέφαλο σας

19. βοηθούν επίσης το σώμα σας στην παραγωγή της αδιπονεκτίνης, μια χημική ένωση που μειώνει τα λίπη μέχρι και 5 ώρες μετά την κατανάλωση

20. Είναι πάρα πολύ νόστιμες!

Πηγή: omorfhzwh.gr/

Πρώτο το ελληνικό λάδι σε παγκόσμιο διαγωνισμό - Δείτε από ποια περιοχή προέρχεται

Στην πρώτη θέση παγκοσμίως η Ελλάδα για το 2018 με ένα ελαιόλαδο από τη Λακωνία σε διεθνή διαγωνισμό. Είναι η πρώτη φορά που ένα ελληνικό ελαιόλαδο κατακτά την κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης του World Ranking Evoo 2018 (WREVOO)

Το ελληνικό ελαιόλαδο κορυφαίο στον κόσμο και ως γιατρικό!

Μια νέα αμερικανική μελέτη αποδεικνύει ότι το ελληνικό ελαιόλαδο και ειδικά η κορωνέικη ποικιλία είναι το κορυφαίο στον κόσμο ως προς τις θεραπευτικές του ιδιότητες.

Κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο Τμήμα Διατροφής του Πανεπιστημίου Davis της Καλιφόρνιας και στο Ερευνητικό Κέντρο Διατροφής του υπουργείου Γεωργίας στην Καλιφόρνια με τη συμμετοχή εννέα υγιών ανδρών, έδειξε ότι το ελληνικό λάδι περιέχει θεραπευτικές ουσίες που υπάρχουν σε πολύ μικρότερες συγκεντρώσεις ή και καθόλου στα ισπανικά και ιταλικά λάδια.

ΠΕΡΙ.....ΟΙΝΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ!

 ΚΡΑΣΙ: ΤΟ ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΑΡΙΟΥ

Ασφαλώς θα σας έχει τύχει, έστω και μια φορά, να βρεθείτε στο ίδιο τραπέζι με κάποιο «ειδικό» του κρασιού. Σίγουρα δε θα έχετε αισθανθεί κάποια ίχνη αμηχανίας ακούγοντάς τον να περιγράφει το κρασί που έχετε στα ποτήρια σας και να χρησιμοποιεί λέξεις που δεν έχουν κανένα νόημα για εσάς σε συνδυασμό με αυτό. Μικρό το πρόβλημα και μάλιστα με σχετικά εύκολη λύση.


Στη συνέχεια θα επιχειρήσουμε να κάνουμε μια μικρή εξερεύνηση στα μονοπάτια του λεξιλογίου της γευσιγνωσίας των κρασιών. Διαβάζοντας τις λίγες επόμενες γραμμές θα αποκτήσετε το βασικό λεξιλόγιο που σας είναι απαραίτητο για να καταλάβετε κείμενα που αφορούν το κρασί την περιγραφή του και τους «ειδικούς» που αναφέρονται σε αυτά. Θα αποφύγουμε ανθρωποκεντρικές λέξεις όπως για παράδειγμα «ευγενικό» ή «γενναιόδωρο» που η ερμηνεία τους μπορεί να δεχθεί πολλές αμφισβητήσεις, ώστε να μην πέσουμε στο αμάρτημα της ασάφειας.

Σύμφωνα με ένα γάλλο καθηγητή οινολογίας, το λεξιλόγιο της γευσιγνωσίας των κρασιών ήταν αποτέλεσμα ενός λεκτικού κώδικα που δημιούργησαν οι γάλλοι ευγενείς για να σχολιάζουν τις κύριες κάτω από το άγρυπνο μάτι των συζύγων τους χωρίς να γίνονται αντιληπτό ότι μιλούν για αυτές και για τη γυναικεία ομορφιά και όχι για το κρασί που κατανάλωναν κατά τη διάρκεια των γευμάτων της βασιλικής αυλής.
Γι’ αυτό κατ’ αρχάς πρέπει να τεθεί το ερώτημα εάν υφίσταται κωδικοποιημένο λεξιλόγιο της οργανοληπτικής δοκιμασίας του κρασιού. Εάν πιστεύετε ότι υπάρχει και ότι είναι κάτι σταθερό και επιστημονικό θα πρέπει να πάψετε να είστε και τόσο σίγουροι. Από μια μελέτη για τη δομή των κειμένων επαγγελματιών δοκιμαστών φαίνεται ότι οι περίγραφες των ειδικών βασίζονται στην αναζήτηση πρωτότυπων σχετικών με τα είδη του κρασιού, και όχι σε μια αναλυτική προσέγγιση που αφορά την όραση, όσφρηση και γεύση. Η ανάλυση της δομής των σχετικών περιγραφικών κειμένων δείχνει ότι στην οργανοληπτική περιγραφή του κρασιού αναμιγνύονται οπτικοί, οσφρητικοί, γευστικοί, ηδονιστικοί, και ιδεαλιστικοί περιγραφικοί όροι που δεν μπορούν όλοι να θεωρηθούν αυστηρά ως μέρος του λεξιλογίου των γευστικών δοκίμων. Επί πλέον μια άλλη έρευνα έχει δείξει ότι το πιο σημαντικό από τα εμπόδια για την εξέταση της ελεύθερης τεχνικής περιγραφής, είναι το γεγονός ότι είναι δύσκολο να συσχετιστούν τα δεδομένα από διαφορετικούς δοκιμαστές, ακόμα και όταν δοκιμάζουν το ίδιο κρασί. Δηλαδή ένας δοκιμαστής δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις σημειώσεις ενός άλλου δοκιμαστή για να προσδιορίσει ένα κρασί ανάμεσα σε άλλα. Από αυτό και μόνο προκύπτει ότι ο λεκτικός κώδικας που σχετίζεται με την περιγραφή ενός κρασιού είναι αρκετά ασαφής και όχι κοινός για όλους τους δοκιμαστές.
Στη συνέχεια θα βρείτε ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες και ορισμένες βασικές λέξεις χάρη στα οποία θα μπορείτε να «θαμπώσετε» τους εκάστοτε συνδαιτυμόνες σας. 

Τα είδη των ποικιλιών

Οι πιο γνωστές ελληνικές λευκές ποικιλίες είναι το Σαββατιανό (Αττική), Μοσχοφίλερο (Μαντίνεια), Ασύρτικο (Σαντορίνη). Οι πιο γνωστές κόκκινες το Αγιωργίτικο (Νεμέα ), Ξινόμαυρο (Νάουσα ) και η Μανδηλαριά (Κρήτη). Οι πιο γνωστές διεθνείς ποικιλίες Σαρτονέ (Chardonnay) και το Σοβινιον μπλαν (Sauvignon blanc) ενώ ερυθρά το Καμπερνέ σοβινιόν (Cabernet sauvignon), το Μερλό (Merlot) και το Σιρά (Syrah). 
Το κρασί
Αρκεί να γνωρίζετε ότι τα λευκά κρασιά γίνονται από λευκά σταφύλια (σπανιότατα από κόκκινα ) και τα κόκκινα (όπως και τα ροζέ) από ερυθρές ποικιλίες, από την μετατροπή (ζύμωση) των σακχάρων του σταφυλιού σε αλκοόλη (αιθανόλη) και άλλες ενώσεις.
Η θερμοκρασία
Είναι σημαντικό για να απολαύσετε ένα κρασί να το πιείτε στη σωστή θερμοκρασία. Λευκά και ρόζε 11 - 13, κόκκινα 15- 18 βαθμούς Κελσίου. Επίσης μέχρι να το πιείτε φυλάξτε το σε θερμοκρασία 13 - 15 βαθμούς Κελσίου.
Η όψη
Για το χρώμα αρκούν οι λέξεις λευκό (για περιγράψουμε τα κρασιά με κίτρινο χρώμα), και κόκκινο (για τα κρασιά με κόκκινο χρώμα). Ότι δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο, η λέξη ρόζε (δεν υπάρχει επίσημος ορισμός) τα λέει όλα. Προσθέστε τις λέξεις ανοιχτό , μεσαίο και σκούρο για να δηλώσετε το βάθος του χρώματος, το κιτρινοπράσινο για τα φρέσκα λευκά το ερυθροϊώδες για τα φρέσκα κόκκινα, το κόκκινο κεραμιδί για τα παλιωμένα κόκκινα και έχετε μια πολύ καλή προσέγγιση της περιγραφής το χρώματος. Η λέξη θολό αφορά το κρασί που δεν είναι τελείως διαυγές αν και σπάνια θα βρείτε σήμερα ένα εμφιαλωμένο θόλο κρασί.
Το άρωμα
Άρωμα είναι η αίσθηση που νοιώθουμε μυρίζοντας το κρασί αφού το βάλουμε στο ποτήρι. Στα αρώματα διακρίνουμε τα αρώματα λουλουδιών (π.χ. τριαντάφυλλο ) κίτρινων φρούτων (π.χ. βερίκοκο για τα λευκά κρασιά) και κόκκινων φρούτων (π.χ. κεράσι για τα κόκκινα κρασιά). Προσθέστε για τα λίγο ώριμα μπαχαρικά (πιπέρι για τα φρέσκα και κανέλα για τα πιο ώριμα) και βανίλια για αυτά που έχουν περάσει από βαρέλι. Στο σημείο αυτό ανοίγει πεδίο δόξης λαμπρό για όποιον θέλει να ανακαλύψει κάθε είδους οσμής που συναντάμε στη φύση, ώστε να περιγράψει τα αρώματα του κρασιού. Δυστυχώς όλα τα κρασιά δεν είναι τέλεια. Χρησιμοποιείστε τις λέξεις οξειδωμένο (μυρωδιά κρασιού που έχει μείνει αρκετές μέρες σε επαφή με το οξυγόνο της ατμόσφαιρας), ξινισμένο (μυρωδιά ξυδιού), θειούχες (μυρωδιά κλούβιου αυγού) και θα έχετε περιγράψει επαρκώς τα αντίστοιχα ελαττώματα. 
Εδώ θα αναφερθούμε και μια σημαντική λεπτομέρεια που η γνώση της είναι καθοριστική για την κατανάλωση του κρασιού αλλά και του φαγητού. Όταν βάλετε μια γουλιά κρασιού στο στόμα δεν νοιώθετε μόνον τη γεύση του αλλά ταυτόχρονα και το άρωμα του αφού το στόμα επικοινωνεί με το κέντρο της όσφρησης που βρίσκεται στο βάθος της μύτης. Είναι αυτό που αποκαλούμε άρωμα στόματος.
Η γεύση
Στη γεύση το κρασιού μπορεί να επικρατεί το γλυκό ή το ξινό ή να είναι ισορροπημένη όταν δεν επικρατεί ούτε το ένα ούτε το άλλο. Σπάνια μπορεί να είναι πικρή. Λεπτό, μεσαίο και πλούσιο είναι λέξεις που μπορεί να αναφέρονται στο σώμα του κρασιού. Σώμα είναι μια δύσκολη στην απόδοση λέξη που δείχνει το πόσο ένα κρασί διαφέρει στο στόμα από το νερό. Στυφό είναι η διαφορά αίσθησης που νοιώθουμε βάζοντας ένα λευκό σε σχέση με ένα κόκκινο κρασί στο στόμα. Οφείλεται στις τανίνες, (η μονή λέξη χημείας που περιέχει αυτό το κείμενο) ενώσεις που περιέχει το κόκκινο κρασί αλλά όχι το λευκό.
Επίγευση και αρωματική διάρκεια
Είναι αντίστοιχα η γεύση και το άρωμα που μένει στο στόμα αφού καταπιούμε το κρασί. 
Απαγορευμένες λέξεις
Καλό, κακό (με τη θεολογική σημασία) μου αρέσει δεν μου αρέσει(με την ηδονιστική σημασία).
Επίλογος
Ως επίλογο θα προσθέσουμε ακόμη μερικές λέξεις για περιοχές και ποικιλίες που σχετίζονται με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Μπορντό με κυριότερη περιοχή το Μεντόκ και Βουργουνδία (γνωστή για το την ερυθρή ποικιλία Πινό νουάρ) σε ότι αφορά στη Γαλλία. Ρίζλινγκ στη Γερμάνια, η περιοχή Ριόχα στην Ισπανία και οι ποικιλίες Σανγκιοβέζε και Νεμπιόλο στην Ιταλία είναι αρκετές για το ξεκίνημα. Αν τις βρίσκετε λίγες σκεφτείτε ότι και τις 8 αυτές λέξεις μαζί, δεν τις ξέρουν περισσότεροι από το ένα τοις χιλίοις των καταναλωτών!

πηγή: wine  Reporters

Στο top 10 των ΗΠΑ το ελληνικό λάδι!

Στις δέκα χώρες-προμηθευτές ελαιολάδου της μεγαλύτερης αγοράς του πλανήτη, η Ελλάδα.

Η Ελλάδα βρίσκεται στις δέκα πρώτες χώρες- προμηθευτές των ΗΠΑ σε όλες τις κατηγορίες ελαιολάδου, εκτός από τον κωδικό HTS 15100020 ο οποίος αφορά μη βρώσιμο ελαιόλαδο.

Οι κύριες ανταγωνίστριες χώρες, Ιταλία και Ισπανία, καταγράφονται μονίμως στην πρώτη πεντάδα των προμηθευτών ελαιολάδου, σε όλους τους κωδικούς του προϊόντος. Ωστόσο, σε απόλυτα νούμερα οι ελληνικές εξαγωγές υπολείπονται κατά πολύ από τις ανταγωνίστριες χώρες, όχι μόνο από τις κορυφαίες Ιταλία και Ισπανία, αλλά και από Τυνησία και Μαρόκο. Συγκρίνοντας το μερίδιο αγοράς ενισχύεται η παραπάνω διαπίστωση, καθώς σε όλους τους κωδικούς του προϊόντος το ελληνικό μερίδιο στην αγορά ελαιολάδου των ΗΠΑ είναι μονοψήφιο και κυμαίνεται από 0,43% έως 6,52%.

Αυτό αναφέρεται στην έκθεση «Η αγορά ελαιολάδου & ελαιών στις ΗΠΑ», που συνέταξε το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιστροφή στη Διατροφή με βάση τα Αρχαία Ελληνικά Πρότυπα

Από τα αρχαία χρόνια ο Έλληνας είναι “εραστής και μύστης” της ελιάς. Όπως μαρτυρούν τα αρχαία ελαιοτριβεία που βρέθηκαν στη χώρα μας, ήξερε να την καλλιεργεί, να μαζεύει τους καρπούς της με τα χέρια ή ραβδίζοντάς την και να τους χρησιμοποιεί για την παραγωγή λαδιιού. 

Η ελιά αποτελεί “ιερό δέντρο” από τα αρχαία χρόνια και βρίσκεται υπό την προστασία της θεάς Αθηνάς. Όπως μας θυμίζει ο αρχαίος μύθος, στον αγώνα μεταξύ των θεών για την ανάδειξη του προστάτη των Αθηνών, που έγινε στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, νικήτρια βγήκε η Αθηνά δωρίζοντας στους Αθηναίους την “πρώτη ελιά του κόσμου”, που φύτρωσε εκεί όπου χτύπησε το δόρυ της. Το δέντρο αυτό ήταν χρήσιμο για τη διατροφή, το φωτισμό, τη θέρμανση, την υγεία και τον καλλωπισμό των Αθηναίων. Από τότε τα ελαιόδεντρα γύρω από την Αθήνα έγιναν ιερά (μορίες ελιές) και προστατευμένα με φραγμούς (σηκούς). Αλίμονο σ’ όποιον τολμούσε να τις πειράξει, αφού η τιμωρία ήταν ο εξοστρακισμός ή ο θάνατος.

Το ελαιόλαδο χρησιμοποιείτο στην αρχαιότητα για καθαρισμό και περιποίηση. Οι αθλητές, με τη “στλεγγίδα” -ένα μεταλλικό εργαλείο κυρτωμένο στην άκρη- καθαρίζονταν από την σκόνη και τον ιδρώτα του στίβου. Σήμερα σαπούνια από ελαιόλαδο χρησιμοποιούνται απ’ όσους θέλουν να εκμεταλλευτούν τις αντιαλλεργικές ιδιότητες των φυσικών αυτών καθαριστικών.


Από το 4000 π.Χ. ήταν γνωστή η χρήση του ελαιολάδου για θεραπευτικούς σκοπούς. Ο Αριστοτέλης μελέτησε το ελαιόδενδρο και ανήγαγε την καλλιέργεια του σε επιστήμη. Ο Σόλων (639-559 π.Χ.) πρώτος νομοθέτησε την προστασία του. Ο Όμηρος το παρομοίασε με “χρυσό υγρό”. Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής, το περιγράφει σαν το “τέλειο θεραπευτικό”. Στις διασωθείοες εργασίες του αναφέρονται περισσότερες από 60 φαρμακευτικές και ιατρικές χρήσεις του ελαιολάδου. Αυτές περιλαμβάνουν δερματολογικές ασθένειες, μυϊκούς πόνους, θεραπεία του έλκους και της χολέρας, φλεγμονές των ούλων, αϋπνία, ναυτία, πυρετό και στομαχικούς πόνους.

Ο Διοσκουρίδης ονομάζει το ελαιόλαδο “προς την εν υγεία χρήσιν άριστον”. Αναφέρει ποικίλες θεραπευτικές ιδιότητες κατά του έρπητος και της άφθας. Έχει θερμαντικές ιδιότητες, καταπολεμά την ουλίτιδα και διευκολύνει τη λειτουργία του παχέος εντέρου. Αναφέρει επίσης ότι το ελαιόλαδο από τις άγριες ελιές είναι στυπτικό, ευεργετικό για τις κεφαλαλγίες και την καταπολέμηση της πιτυρίδας

ΠΗΓΗ: Kate Kos - ΙΝΤΕΡΝΕΤ...ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΤΥΧΕΡΟΙ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΗΣ ΕΛΙΑΣ ΛΟΙΠΟΝ....

Ζήτηση για τα φύλλα ελιάς διεθνώς

Το εμπόριο αποξηραμένων φύλλων ελιάς γνωρίζει άνθιση, καθώς υπάρχει μεγάλη ζήτηση από Ανατολή και Δύση, όπως στην Κορέα και τις ΗΠΑ σύμφωνα με το paseges.gr και υπάρχει και ως νέα διέξοδος πλέον για τους αγρότες μας!

Τα υποπροιόντα της ελιάς, που δίνει εισόδημα εκαντοτάδες χρόνια στους παραγωγούς μας, χρησιμοποιούνται  ποικιλοτρόπως, όπως τα φύλλα ελιάς για φαρμακευτικούς σκοπούς.

 Βέβαια, παρ’ όλο που μερικές φαρμακευτικές εταιρείες έσπευσαν να πατεντάρουν ιδέες χρησιμοποίησής τους, πολεμήθηκαν πολύ από τα ΜΜΕ κι απαξιώθηκαν κάτω από τον κοροϊδευτικό όρο «φραπελιά» κι έτσι δεν είναι τόσο δημοφιλή στη χώρα μας για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Έκτοτε μόνο κάποιοι συγκεκριμένοι παραγωγοί ασχολήθηκαν συστηματικά, όπως στη περιοχή της Εύβοιας.

ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΙΑ

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής, πίστευε στις θεραπευτικές ιδιότητες του ελαιόλαδου. Αναφερόταν σε αυτό σαν την «ιδανική θεραπεία».

Οι αρχαίοι Έλληνες θεραπευτές χρησιμοποιούσαν ελαιόλαδο για να επουλώσουν πληγές, για να θεραπεύσουν την αϋπνία, τη ναυτία, τη χολέρα.

Επίσης το χρησιμοποιούσαν για να ενυδατώσουν και να μαλακώσουν το δέρμα τους ή το έβαζαν στα μαλλιά τους για να είναι υγιή και λαμπερά.

Οι σύγχρονοι επιστήμονες πιστεύουν ότι βοηθά τις λειτουργίες του εγκεφάλου, των εσωτερικών μας οργάνων και ιδιαίτερα της καρδιάς, αφού προλαβαίνουν και παίρνουν τη θέση από τα βλαβερά ζωικά λίπη, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη συγκέντρωση λίπους στην καρδιά και οδηγούν στο έμφραγμα.