ΔΙΠΛΕΣ ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΓΛΥΚΟ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ!

ΟΙ  ΔΙΠΛΕΣ  ΕΙΝΑΙ  ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ  ΓΛΥΚΟ  ΤΗΣ  ΧΩΡΑΣ  ΣΕ  ΠΕΡΙΟΧΕΣ  ΠΟΥ  ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ  ΛΑΔΙ!  ΔΙΟΤΙ  ΨΥΝΟΝΤΑΙ  ΜΕΣΑ  ΣΕ  ΠΟΛΥ  ΛΑΔΙ!

Η δίπλα αποτελεί παραδοσιακό γλυκό της Μεσσηνίας και θα έλεγε κανείς ότι μπορεί να αποτελέσει τη “σταρ” του γάμου και της χαράς γενικότερα.
Τα πολύ νόστιμα και χιλιοτραγουδισμένα αυτά γλυκά συνοδεύουν πάντα το Μεσσηνιακό γάμο.
Λέγεται ότι στα παλιά χρόνια που τα αυγά ήταν δυσεύρετα οι Μεσσηνιες έκαναν τη ζύμη τους μόνο με αλεύρι και νερό. Κάθε χαρμόσυνο γεγονός στην  Μεσσηνία σήμαινε και τη συγκέντρωση των νοικοκυρών της γειτονιάς, οι οποίες τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια έφτιαχαναν δίπλες!

Σε κάθε γαμήλια δεξίωση  ανθρώπων που κατάγονται ή διαμένουν στη Μεσσηνία, θα βρούμε δίπλες με ποικίλους τρόπους:
Στο τραπέζι σε στρογγυλό δίσκο μαζί με άλλα παραδοσιακά γλυκά τυλιγμένα με χρωματιστή διάφανη κόλλα!
Στο τραπέζι σε ατομική χρυσή ή ασημένια συσκευασία,
 Στο μπουφέ υποδοχής κατά την είσοδο!

Τολμήστε και προσφέρετε στους καλεσμένους σας δίπλες, σίγουρα θα ικανοποιήσουν τη γαστρονομία τους!!!

Έχετε  ποτέ  δοκιμάσει  αυτό  το γλυκό; Αν ναι. πείτε  μας τη γνώμη  σας!

ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ

Τυποποίηση - Συσκευασία Ελαιόλαδου
Η τυποποίηση του ελαιόλαδου ξεκινάει από το φιλτράρισμά του. Πρώτα περνάει από το φίλτρο γης διατόμων, ώστε να καθαρίσει από υπολείμματα. Στη συνέχεια τοποθετείτε σε δεξαμενές για να περάσει από το επόμενο φίλτρο, το φίλτρο πλακών, που αποτελείτε από φιλτρόχαρτα. Το φίλτρο αυτό δίνει το λαμπικάρισμα στο ελαιόλαδο. Επανατοποθετείτε σε δεξαμενές για να τυποποιηθεί.

Ιδικό μηχάνημα γεμίζει τις αποστειρωμένες φιάλες, γίνεται έγχυση αζώτου, για να αντέξει το προϊόν περισσότερο στον χρόνο, και περνάει στο μηχάνημα για την τοποθέτηση του πώματος. Στη συνέχεια γίνεται η επικόλληση των ετικετών και εκτυπώνεται η ημερομηνία τυποποίησης.


Οι φιάλες-δοχεία τοποθετούνται σε χαρτοκιβώτια, τα οποία παλετοποιούνται και αποθηκεύονται σε κατάλληλους αποθηκευτικούς χώρους ή διοχετεύονται στην αγορά.
Οι συσκευασίες που επιτρέπονται στη διακίνηση του ελαιόλαδου είναι μέχρι πέντε κιλών. Πρέπει να έχουν το κατάλληλο πώμα, να μην παραβιάζεται και να καταστρέφεται μετά από την πρώτη χρήση.

Η συσκευασία παίζει σπουδαίο ρόλο στη διατήρηση, διακίνηση και διάθεση των προϊόντων. Με την πρωτογενή συσκευασία το λάδι προστατεύει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του, χρώμα, δομή, άρωμα, γεύση, ιδιότητες. Η δευτερογενής συσκευασία, χαρτοκιβώτιο, πλαστικό τελάρο μιας χρήσης, παλετοποίηση, κτλ. έχει ακόμα πιο σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ποιότητας των προϊόντων, αφού πρέπει να προστατέψει την πρωτογενή συσκευασία, την αποθήκευση τους σε χώρους με ελεγχόμενη θερμοκρασία και την μεταφορά τους μέχρι το ράφι, όπου θα τα δει για να τα επιλέξει ο τελικός καταναλωτής.

ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΑ - ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Η Καλαμάτα είναι ένας πραγματικός παράδεισος παραγωγής  παραδοσιακών προϊόντων και πατροπαράδοτων γεύσεων που με ευλάβεια φύλαξαν οι κάτοικοι της ως σήμερα.  Η γη της παράγει σε αφθονία τον ευλογημένο καρπό της ελιάς, ο οποίος συλλέγεται από τους ελαιουργικούς συνεταιρισμούς του νομού και τα πρότυπα ελαιοτριβεία και ύστερα από επεξεργασία με τις τελειότερες μεθόδους μεταβάλλεται σε εξαιρετικής ποιότητας παρθένο ελαιόλαδο.

 

Το καλαματιανό λάδι είναι μοναδικό για την ποιότητα, την γεύση, το άρωμα  και τη θρεπτική του αξία έχοντας θεραπευτικές ιδιότητες. Εξίσου αγνά είναι και τα σαπούνια με κύριο συστατικό το ελαιόλαδο τα οποία συμβάλουν στην προστασία του δέρματος!

Συνεταιρισμοί γυναικών με τα αγνά υλικά της Καλαμάτας και με ιδιαίτερη φροντίδα φτιάχνουν για εσάς κάθε λογής αγαθά με πολύ μεράκι. Τα φρούτα και τα αρωματικά φυτά μετατρέπονται σε παραδοσιακά γλυκά και λικέρ, ενώ το γάλα και τα αυγά σε νόστιμα αγνά χειροποίητα ζυμαρικά κτλ.

 Γενικά τα καλαματιανά προϊόντα συμβάλουν στη περίφημη μεσογειακή δίαιτα και στην απόκτηση υγιεινών διατροφικών συνηθειών.
Όλα τα προϊόντα της Καλαμάτας αντανακλούν μια κουλτούρα ζυμωμένη με την παράδοση και τα αρχαία έθιμα του τόπου,  με τους καημούς, τα πανηγύρια και τη μουσική των ντόπιων.

ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΥΜΕ ΜΕ .....ΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ!

Το ελαιόλαδο είναι ένα υγιεινό λάδι χάρη στην υψηλή περιεκτικότητα σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα. Δοκιμάστε το ωμό σε φρέσκιες σαλάτες (ωμές ή βραστές), απολαύστε όλα τα γευστικά χαρακτηριστικά του και κάντε πιο νόστιμες τις συνταγές σας!

Μην ξεχνάτε τις ελιές! Παρότι γίνεται τόσος λόγος για το ελαιόλαδο, ο καρπός της ελιάς συνήθως μένει στο περιθώριο. Και όμως, οι ελιές είναι πολύ νόστιμες και θρεπτικές.

Είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά (βιταμίνες Α και Ε, καροτένια) και σε μεταλλικά στοιχεία (ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, νάτριο) Απλώς πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο γιατί έχουν αρκετές θερμίδες. (3 μαύρες ελιές έχουν 67 θερμίδες.)

ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ - ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Οι καρποί της ελιάς μαζεύονται συνήθως το Νοέμβρη από τους ελαιώνες, στα «λιοστάσια». Είναι μια πολύ κουραστική και απαιτητική και χρονοβόρα δραστηριότητα, όπου χρειάζεται να συνεργαστούν πολλοί άνθρωποι για να βγει σε πέρας.

Τα κλαδιά της χτενίζονται με μια τσουγκράνα, για να πέσει ο καρπός. Ένας άλλος τρόπος για να ρίξουμε τον καρπό είναι το ράβδισμα με μεγάλα ξύλινα ραβδιά.

Φυσικά υπάρχουν και σύγχρονοι μηχανικοί τρόποι, όπως πριόνια και ειδικές μηχανές που αποσπούν τον καρπό από τα κομμένα κλαριά.

Κάτω από τα δέντρα στρώνονται τεράστια πανιά, τα «λιόπανα», για να συγκεντρώνεται εκεί ο πολύτιμος καρπός.

 Κατόπιν συσκευάζονται σε σακιά και οδηγούνται στο ελαιοτριβείο, όπου λιώνονται και έτσι παίρνουμε το λάδι.

Τα ελαιοτριβεία σήμερα, είναι εφοδιασμένα με υπερσύγχρονα μηχανήματα και έτσι η παραγωγική διαδικασία είναι αρκετά εύκολη.

Στα παλιά, όμως χρόνια, τα ελαιοτριβεία είχαν δύο μόνο μυλόπετρες, δηλ. δυο μεγάλες κυκλικές πέτρες, οι οποίες ήταν τοποθετημένες η μια πάνω στην άλλη.

Ανάμεσά τους έμπαιναν οι ελιές και με την περιστροφή της μιας μυλόπετρας γινόταν το λιώσιμο της ελιάς.

ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΛΙΑ

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής, πίστευε στις θεραπευτικές ιδιότητες του ελαιόλαδου. Αναφερόταν σε αυτό σαν την «ιδανική θεραπεία».

Οι αρχαίοι Έλληνες θεραπευτές χρησιμοποιούσαν ελαιόλαδο για να επουλώσουν πληγές, για να θεραπεύσουν την αϋπνία, τη ναυτία, τη χολέρα.

Επίσης το χρησιμοποιούσαν για να ενυδατώσουν και να μαλακώσουν το δέρμα τους ή το έβαζαν στα μαλλιά τους για να είναι υγιή και λαμπερά.

Οι σύγχρονοι επιστήμονες πιστεύουν ότι βοηθά τις λειτουργίες του εγκεφάλου, των εσωτερικών μας οργάνων και ιδιαίτερα της καρδιάς, αφού προλαβαίνουν και παίρνουν τη θέση από τα βλαβερά ζωικά λίπη, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη συγκέντρωση λίπους στην καρδιά και οδηγούν στο έμφραγμα.

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Η ελιά έχει πολύ σημαντικό ρόλο στη μυθολογία και τις θρησκείες πολλών πολιτισμών, μέσα από το πέρασμα των χρόνων.

Το δέντρο της ελιάς ήταν το ιερό δέντρο της πόλης της Αθήνας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, η θεά Αθηνά πρόσφερε την ελιά, σύμβολο γονιμότητας, σαν δώρο στους Αθηναίους, για να κερδίσει την εύνοιά τους στον ανταγωνισμό της με το θεό Ποσειδώνα, σχετικά με το ποιος θα έδινε το όνομά του στην πόλη.

Ο Ηρακλής, αφού ολοκλήρωσε του δώδεκα άθλους του, φύτεψε στην Ολυμπία μια ελιά.

Το κλαδί ελιάς που κρατούσε ένα περιστέρι ήταν για τον Νώε ο οιωνός ότι η ανθρώπινη ζωή θα ξανάρχιζε στη γη, μετά τον βιβλικό κατακλυσμό.

Στην αρχαία Αίγυπτο πίστευαν ότι η θεά Ίσις, γυναίκα του Όσιρη, κρατούσε το μυστικό για την καλλιέργεια της ελιάς.


ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ  ΑΓΩΝΕΣ

Η ελιά για τους αρχαίους Έλληνες ήταν σύμβολο των ολυμπιακών ιδεωδών, της Ειρήνης, της Σοφίας και της Νίκης. Γι’ αυτό και το μοναδικό βραβείο που έπαιρνε ο Ολυμπιονίκης ήταν ένα στεφάνι φτιαγμένο από κλαδί ελιάς, ο «κότινος».

Μέσα στο ναό της Ήρας στην Αρχαία Ολυμπία, υπήρχε μια ελιά, η «καλλιστέφανος ελαία», από της οποίας τα κλαδιά φτιαχνόταν ο κότινος.


Ο μύθος λέει ότι ο Ηρακλής φύτεψε την ελιά, μετά την ολοκλήρωση των 12 άθλων του.

ΕΘΙΜΑ  ΚΑΙ  ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Υπάρχουν διάφοροι μύθοι που αναφέρουν ότι η ελιά και το ελαιόλαδο είναι ευεργετικά για την ψυχή και το πνεύμα και αρκετοί από αυτούς διατηρούνται σαν μέρος της παράδοσης και της κουλτούρας πολλών λαών.

Στην Πορτογαλία υπάρχουν προσευχές για να διώξουν το δαιμόνιο. Σε αυτές αναφέρεται το ελαιόλαδο σαν μέσο που εξαγνίζει το κακό.

Σε αρκετές αγροτικές περιοχές της Μεσογείου, οι άνθρωποι πετούν λάδι στο έδαφος για να έχουν καλή σοδειά ή για να ευχαριστήσουν για την καλή σοδειά που είχαν.

Στο Χριστιανισμό, κατά το Μυστήριο της Βάπτισης, ο ιερέας σχηματίζει το Σταυρό στο μέτωπο του βαπτιζόμενου, με λάδι.

ΚΝΩΣΟΣ

Στην πρωτεύουσα της Μινωικής Κρήτης, την Κνωσό, υπήρχε το μεγαλύτερο, το πιο σύγχρονο και πολυτελές παλάτι του νησιού. Το ανάκτορο περιελάμβανε περισσότερα από 1000 δωμάτια.

Σύμφωνα με τη μυθολογία, στα υπόγεια του παλατιού βρισκόταν ο λαβύρινθος όπου κρατιόταν φυλακισμένος ο Μινώταυρος, το τέρας με κεφάλι ταύρου και σώμα ανθρώπου.

Μέχρι σήμερα έχουν διασωθεί οι ελαιοθήκες, όπου φυλασσόταν το λάδι. Μέσα σε αυτές υπήρχαν στέρνες φτιαγμένες από πέτρα, όπου τοποθετούσαν το λάδι για να κατακαθίσουν τα διάφορα ξένα στοιχεία που υπήρχαν μέσα του. Αυτή η διαδικασία αποτελεί μια πρωτόγονη μέθοδο απόσταξης λαδιού.

Όταν πλέον το λάδι είχε καθαριστεί, το μετέφεραν με μια ειδική κουτάλα σε πιθάρια, όπου και αποθηκευόταν.

Οι Κρήτες τότε, αλλά και σήμερα, εκτός από την παραγωγή λαδιού, ασχολήθηκαν και με το εμπόριό του.

Το ελαιόλαδο, που όπως είναι γνωστό, αποτελεί τη βάση της μεσογειακής διατροφής, φαίνεται να είναι μάλλον και το μυστικό της μακροζωίας των Κρητικών.